ὁ μονότροπος

Χαίρετε, πάντες! τίς ἐστιν ἡ κατὰ φύσιν τοῦ ἐν ἡλικίᾳ φιλοσόφου διατριβὴ νυνί; τὸ τὴν ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν γλῶτταν μανθάνειν, ἆρα οὐχί; τὸ δὲ πᾶσι τοῖς φίλοις ἀφόρητον γενέσθαι. ἐνθάδε ἐγὼ ἀσκήσω τὸ περὶ τοῦ βίου καὶ τῶν πόνων συγγράφειν, ἅμα τὴν γλῶτταν μανθάνων.

τήμερον τὸν Claude θεωρῶ τὰ ἐμὰ μαθηματικὰ προβλήματα διαλύοντα, καὶ ἀπορῶ πότερον οἱ μαθηματικοὶ τὸ μέλλον ἕξουσιν. καὶ δὴ καὶ ἐγὼ μονοτρόπως ἐργάζομαι ἐν τῇ ἐμῇ οἰκίᾳ.

← πάλιν